ΨNEWS
ΨGIGS
ΨBIO
ΨRELEASES
ΨREVIEWS
ΨSECTARIANS
ΨGALLERY
ΨLYRICS
ΨLINKS
ΨGUESTBOOK
ΨDOWNLOADS
Ψmerchandise
ΨCONTACT
ΨFAQ
Ψhome

ΨReviews

Read The english version of the reviews

 

Onderstaand stukje komt uit de Playground, Januari 2003 jaargang 12(SPL), als reactie op de ingestuurde demo voor Nu of Nooit 2003.

Item: Backstage-Artikel: “Nu of Nooit – deelnemers in beeld” Door: Joery Wilbers

DEMO REVIEW NU OF NOOIT 2003(SPL)

Trash/Death-metalband met een melodisch sausje! Zo kun je Sectarian het best omschrijven. Referenties zijn o.a. Testament, Nevermore en Crimson Glory. De demo-jury omschrijft Sectarian als “…….bombastische metal die dreigende sfeer oproept. Wel voldoende afwisseling, melodieus en ook toegankelijk voor mensen die niet thuis zijn in de wereld van de zware metalen”. Ook wordt de ‘cleane’ zang als origineel betiteld in een muziekstijl waar je toch eerder zware grunts en screams zou verwachten. Kortom, Sectarian laat een prima indruk achter.


 Live review: Fret/ Sixpack, nummer 2 maart 2002
Item: Backstage   Artikel: Live review De Boerderij, Geleen. Door: Stan Novak.

 

Jongerencentrum De Boerderij loopt maar matig vol deze avond. Zij die wel komen, zijn getuige van een gevarieerd maar luid muziekavondje. Met het in 1999 verschenen debuut When Darkness Draws Near bracht Sectarian destijds gemengde gevoelens teweeg. Twistpunt was de compromisloze zang van Pascal Beastings die de band een beetje in de obscure uithoek van de metal lanceerde. En dat terwijl deze metal verder vrij traditioneel van karakter is. De band heeft daar schijnbaar lering uit getrokken want Beastings heeft pas op de plaats moeten maken voor Raoul Pinxt. En warempel, het zestal klinkt als een totaal andere band. Ondanks dat er muzikaal weinig tot niets is veranderd, is Sectarian ineens een stuk toegankelijker en opener. De krachtige melodieuze strot van Pinxt (denk aan Nevermore) heeft de band met beide benen in het metalen middenveld geplaatst. Het zestal lijkt haar draai dan ook te hebben gevonden en kan zich opmaken voor wat komen gaat. Een tweede cd bijvoorbeeld.


Onderstaand stukje komt van de website van SPL  Verslag van de NoN 03 Voorronde in Horst. Door Marijn Poels.

Visueel gezien kwam de laatste band Sectarian Heel erg goed uit de bus. Met name de voorman wist met zijn wit geschminkte gezicht, wit driedelig pak gepaard met lenzen als kattenogen een geweldig stukje entertainment te bouwen. Puur muzikaal is er helemaal niets mis met de band alleen rest me de vraag of het commerciële publiek hier op staat te wachten

Lees het hele verslag.


CD-Review:"Fallen One", Lords Of Metal issue 25. Door Frank. 

Als je de A2 naar het zuidelijkste puntje van Nederland volgt zie je, ver voorbij Eindhoven Rock City, de afslagen Sittard, Geleen, Beek en Geulle opdoemen. Uit deze diepe binnenlanden van ons moeras aan de Noordzee zijn de 6 (!) heren van Sectarian afkomstig. Ooit, in 1995, begonnen als een coverbandje (toen nog onder de naam Kickshaw) ontwikkelde de band zich, mede door enkele personele wisselingen, tot een volwassen tak aan de Limburgse Metaalboom.

Met de mini-cd ‘The Fallen One’ brengen Raoul Pinxt (zang), Kevin Firing (gitaar), Bart Alders (gitaar), Rick Bouman (drums), Jeroen Gelissen (bas) en, last but not least, Rob Besselink (toetsen) hun tweede cd uit. De productie was dit keer in handen van een oude bekende in de Nederlandse metalwereld; Hans Reinders (o.a. Speedica, Form en Boondoggle). Hoewel de opvolger van ‘When Darkness Draws Near’ (1999) slechts een voorproefje (5 nummers) is van een volwaardig album, geeft ‘The Fallen One’, volgens de band, een goede indruk van de ontwikkeling die Sectarian de voorbije jaren heeft doorgemaakt. En deze indruk is zeker niet slecht.

De cd opent met het epische ‘In Sight of the Seraphim’. Met een puike gitaarsolo, prima drumwerk en een energieke zang heeft het nummer alles om een trashmetal juweeltje te zijn, maar de vonk wil absoluut niet overslaan. Reden hiervoor is dat op sommige punten de samenhang tussen de zang en de instrumenten wat rommelig overkomt. Met het tweede nummer ‘Prelude’ revancheert de band zich en brengt een instrumentaal nummer ten gehore, waarbij Besselink mag laten horen een uitstekende toetsenist te zijn. Naadloos ontploft het ingetogen ‘Prelude’ na twee minuten in een trashmetal riff en een beukend ritme, waarmee ‘Hopefully No Longer’ begint. In deze derde track combineert Sectarian trash-, power- en prog-metalinvloeden tot een broeiende soep die net zo heet gegeten moet worden als deze wordt opgediend. Met name de originele gitaarsolo in het midden van het nummer is het luisteren meer dan waard. ‘Thy Thousand Names’ valt op door het intro dat qua sfeer niet zou misstaan op Queensryches ‘Operation Mindcrime’ of ‘Empire”. Het is de stilte voor de storm. Snel pakt de band de trash-draad weer op en de herinnering van de matige openingstrack wordt definitief uit de oren geblazen. Voor zover de luisteraar nog overtuigt moest worden van de kwaliteiten van Raoul Pinxt; hij imponeert door zijn loepzuivere zang. Zijn stemgeluid doet in de verte denken aan bands als Queensryche, Nevermore en Vanden Plas. De titelsong en laatste nummer van deze mini-cd ‘The Fallen One’ ligt in hetzelfde straatje en laat, met name door de rustige, sfeervolle passages, nog meer als het vorige nummer de gedachten aan het goede, oude Queensryche herleven, zonder te veel op deze band te gaan lijken.

Samenvattend geeft Sectarian met deze in eigen beheer uitgebrachte minicd zijn visitekaartje af. Wachten blijft op een label die de 6 heren op pikt.


Degelijke metal van vaderlandse bodem. 72/100

Lees het orgineel op Lords of Metal


CD-Review:"Fallen One", door MusicMachine te Sittard.

Ook deze heren komen, na de in januari 2001 uitgebrachte cd "When Darkness Draws Near" , met een in eigen beheer opgenomen demo-cd "Fallen One". Eveneens opgenomen in de pit-studio te Weert. Onder productionele leiding van Hans Reinders.
De eerste cd werd nog gekenmerkt door de Maastrichts-geaccentueerde grunts van dhr. Bastings. Nu geeft het stemgeluid van Raoul Pinxt, dat ergens ligt tussen Glenn Danzig en Warrel Dane, de band een geheel andere muzikale invulling. Voeg daar nog eens een toetsenist aan toe en zowaar men heeft een geheel andere band. Dit brengt mij meteen ook op het enige "minpuntje" , de nog niet geheel gevonden balans in het songschrijven. Maakt het bij de eerste twee nummer nog een ietwat drukke en rommelige indruk zo open en helder is het titel-nummer. Ik denk dat de heren hier nog zoekende zijn.
Maar goed eerlijk is eerlijk het is een gedegen product van goede kwaliteit en mooie lay-out. Liefhebbers van Nevermore, Iced Earth en Soilwork kunnen dit schijfje met een gerust hart aanschaffen. En de kleren zijn ook in orde.


CD-Review:"Fallen One", Zware Metalen.com. Door Michael Hos.


Sectarian is een nederlandse band, opgericht in 1995 en hebben hun debuut "When darkness draws near" uitgebracht in 2000. Na wat wisselingen en een nieuwe zanger komen de heren met het mini-album "Fallen one".

Sectarian doet me een beetje denken aan Whispering Gallery, maar dan zonder grunt en iets sneller. Sectarian heeft meer death en trashmetal elementen in zich, maar is op zijn tijd wel lekker slepend. De zang is laag, zuiver en melodramatisch.

Ik denk dat we hier te maken hebben met een serieuze band. Gezien de kwaliteit van de nummers en de aanpak van hun promotie. Op een paar details na klinkt het allemaal erg goed.

Zo klinken de drums op het eerste nummer te digitaal. Ze klinken alsof ze zijn getriggered of geprogrammeerd. De nummers daarna klinken de drums al veel echter en lekkerder. Het gitaargeluid is wel lekker vet. De riffs pakken daardoor goed uit. De toetsen vullen heel subtiel aan en ondersteunen de nummers voornamelijk in sfeer.

Persoonlijk vindt ik de composities wel sterk, maar wat vlak. Ik mis wat dynamiek. Als je nagaat dat de band uit zes muzikanten bestaat had ik iets meer verrassingen verwacht.

Dat neemt niet weg dat we hier te maken hebben met een band die wat goeds neerzet. Een goede zanger die duidelijk de sfeer bepaald van de nummers. Ook mede dankzij de teksten die ook van bijzonder hoog niveau zijn. Erg mooi. Kortom toch wel weer wat moois van Neerlands bodem.

Lees het orgineel op ZwareMetalen.com


REVIEWS ASTRO-ZOMBIES AD. 

 

©1995-2003 SECTARIAN - Webmaster